mijn verslaving


Sinds vrijdag kan ik het niet meer onder stoelen of banken steken. Ik kan gewoon niets anders meer dan het toegeven. Ik heb een rugzakkenverslaving. Gewoon, een rugzakkenverslaving.

Ik rook niet, ik drink met mate, maar als ik een winkel binnen kom, dan kijk ik toch wel altijd even naar de rugzakken. Gewoon, uit interesse. Vrijdag was het weer zo ver. Vlug na het werk de primo nog eens binnen gestapt voor nieuwe sandalen (de oude hebben twee weken geleden de geest gegeven). Qua sandalen niet direct mijn ding gevonden, maar de rugzakken die er stonden, mmmm...

Vooral die ene van hedgren stond mij wel aan. De vorige keer die al gezien, maar mij dan kunnen bedwingen. Vrijdag ging het niet meer, dus blub heeft er weer een rugzak bij (ondertussen de zesde in rij). Sorry, maar ik kan er ook niet aan doen.

weet er iemand of de AR bestaat? (de anonieme rugzakverslaafden)

5 commentaren op “mijn verslaving”

  1. Annelien zegt:

    Ik vind dat een heel handige verslaving: Als ik nog eens wil veranderen van rugzak (iets discreter van kleur of zo), dan kom ik er gewoon eentje bij jou lenen.

  2. Pieter Claerhout zegt:

    Groot gelijk Annelien. Zo doe ik het ook altijd als ik op visite ben in Brugge.

  3. bert zegt:

    Lap, als dat zo voortgaat dan zal ik gewoon nog moeten toegeven aan mijn verslaving. Iemand nog een rugzakje?

  4. Pietel zegt:

    Rugzakken zijn zo heerlijk. Vooral waterdichte ritsen en zijzakjes. Ik begrijp je verslaving maar al te goed.

  5. Annelien zegt:

    Hi hi, nog een slachtoffer die mij een rugzak kan lenen :-p

Laat een commentaar na

Dit item laat geen commentaren toe.